duinenverdriet

stil geluk 

 koop je niet met zand 

 korrels lopen duinsgewijs 

 weg van de zee 

 stervend aan stammetjes schors 

 van zoute stilte 

 grijsblauw trekt 

 licht achter de heuvel 

 mijmerend over je kus 

 getongd na donkere 

 belletjes op je lippen 

 die me laven 

 als eb en vloed