Duet

je bent veel vergeten 

geeft gul kleur aan de strakke tekening 

die mij vormgaf

het monochrome landschap

met beperkte bewegingsruimte

krijgt een nieuwe dimensie 

het saaie ganzenbord ontpopt zich

tot levendige 3D-animatie

alsof het niks is, strijk je plooien glad

verander je stekelige jute in zijde

je gomt de tekstballonnen leeg

verzint ter plekke nieuwe inhoud

ik herinner me knellende schoenen

jij mijn blote voetjes in het gras

je gooit Bengaals vuur in mijn hoofd  

legt jouw luchtspiegeling als een slide

over mijn nachtmerrie

meesterlijk vermengd met twijfel

blijven antwoorden uit

je geeft me stiften mee

voor de kleurplaat 

van je kleinkind