mijn wortels reiken diep en ver

je zwemt tot je schubben krijgt

je gomt de tekstballonnen leeg

achter zonwerend glas

als een walvis zing ik mijn lied

We dwalen door het weggemaaide land

kinderen kennen de kleur en geur van vuur

opnieuw vind je het wiel uit

verdwenen in de onderstroom

Kinderen met honger nemen mijn eetlust weg.

Meisje aan zee bouwt aan iets droomopwaarts. Dit moet haar toekomst worden. Het eerste kippenvel van de jaren. Ze heeft nog niet geleerd te huilen na een golfslag. Of na de ineenstorting van de illusie. Ze wil thuiskomen in haar tijd. Weg van de zonden van de wereld. Ik houd haar ogen tegen het licht. Zodra het kan wil zij een vingerafdruk verliezen aan de hemel. Straks wordt zij de wolken gewoon en alle klokken die luiden. Maar een loslaten wordt het nooit. Ze neuriet in ee

foto: Björn Comhaire - bewerking: Dirk Van Damme In 2018 behaalde Vera Steenput een ereplaats in de poëziewedstrijd van Oostende en in 2020 en 2022 werd ze opgenomen in de short list van respectievelijk de 2 de en de 3 de Zeef poëzieprijs. Zij publiceerde in literaire tijdschriften waaronder Poëziekrant, Het Gezeefde Gedicht en Meander. Haar officiële poëziedebuut Sterke Schoenen werd in april 2023 uitgegeven bij De Zeef. Om haar poëtica verder te ontwikkelen en te verdiepen

(Gent, 1957) is een veelzijdige dichteres, docent creatief schrijven en voormalig dorpsdichter van Destelbergen-Heusden (2020-2022). Ze heeft een achtergrond in de dictie, voordracht en het onderwijs (Nederlands/Zedenleer). Expertise en Vorming Opleiding: Diploma’s in dictie en voordracht, docent creatief schrijven en diverse specialisaties in poëzie-educatie via o.a. de Cultuurcel en Wisper. Docentschap: Ruime ervaring in het geven van workshops poëzieschrijven aan kindere

we tapen de brievenbus dicht

ik meet de velden met mijn passen

te ver van mijn reikende handen

verzen in het zand

in kasten en laden, onder de deurmat

29 januari 2026 - Tomato Masters

°7 januari 1974 Is dichter, ghostwriter en copywriter. Hij debuteerde op zijn 22ste met zijn eerste dichtbundel 'Wild Vlees' (1996) en was daarmee naast Koen Stassijns en Jo Govaerts een van de jongste debutanten in het Vlaamse poëzielandschap. Zijn eerste bundel brak geen potten, maar bezorgde hem wel een plekje op de affiche van Leuven Literair en Vilanella (Antwerpen), dat later zou evolueren tot De Nachten. Na zijn debuut zocht Jeroen – poëtisch dan toch – de stilte op. H