Kleindochter
- 22 mrt
- 1 minuten om te lezen
We kijken uit op rijen aangelijnde blokken,
horen stemmen langs het water.
Berichten golven over de gedekte tafel.
Kinderen met honger nemen mijn eetlust weg.
Zij moet nog veel groeien.
Ik geef het goede voorbeeld;Ā
Pers een hap door mijn keel.
Machteloosheid ligt zwaar op de maag.
Is de oorlog nu voorbij?
Ik knik, verzwijg dat het altijd ergens oorlog is.
Of het hier Gaza kan worden,
vraagt ze gelukkig niet.

